بررسی ایمونوهیستوشیمیایی آنتی ژن Ki-67 و پروتئین‌های MCM3 و p 27 در ادنتوژنیک کراتوسیست

  دکتر فاطمه شاهسواری ¹ - دکتر سهیل جنتی عطایی² - دکتر آبتین حیدرزاده³

  1- استادیار گروه آموزشی آسیب شناسی دهان و فک و صورت دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان و دانشگاه

  آزاد اسلامی تهران

  2- دندانپزشک

  3- دانشیار گروه آموزشی پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان

  چکیده

  زمینه و هدف : ادنتوژنیک کراتوسیست درمان وسیع ی نیاز داشته و همیشه مورد توجه محققان بوده تا رفتار بیولوژیک آن را بهتر بشناسند. overexpression Minichromosome maintenance3 در سرطانهای مختلف انسانی گزارش شده است. هدف از این مطالعه بررسی Expression MCM3 در OKC و مقایسه آن با Ki-67 و p27 می‌باشد.

  روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی 23 مورد OKC از آرشیو آزمایشگاه رازی توسط دو پاتولوژیست مورد بازبینی قرار گرفتند. اطلاعات بالینی – آسیب شناختی از پرونده آنها استخراج شده و رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی به روش استاندارد Streptavidin-biotin peroxidase برای نشانگرهای Ki-67 ، p27 و MCM3 در آنها انجام شد. سلول‌های رنگ گرفته در 10HPF شمارش شده و Labeling Index محاسبه و نهایتاً سطوح رنگ‌پذیری به چهار گروه طبقه‌بندی شدند. محاسبات آماری با آزمون رگرسیون رتبه‌ای ‌انجام شد.

  یافته‌ها: رنگ پذیری ki-67 بیشتر در سلول‌های لایه سوپرا بازال و بازال اما p27 بیشتر در لایه‌های بالا دیده شد. هیچ یک از نمونه‌ها با Mcm3 رنگ نگرفت. بین سن، محل ضایعه و اندازه کیست با نشانگرها همبستگی معنی‌داری یافت نشد.

  نتیجه‌گیری: اکثر ادنتو‍ژنیک کراتوسیست‌ها p27 و Ki-67 را ضعیف بیان کردند. احتمالاً MCM3 ‌ در روند پاتوژنز این کیست نقشی ندارد.

  کلید واژه‎ها: ایمونوهیستوشیمی – کیست ادنتوژنیک – نشانگرهای بیولوژیک – Ki-67, p27, MCM3 .

  وصول مقاله: 20/2/1388  اصلاح نهایی: 6/8/1388 پذیرش مقاله: 2/10/1388 

  نویسنده مسئول : دکتر فاطمه شاهسواری، گروه آموزشی آسیب شناسی دهان و فک و صورت دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان و دانشگاه آزاد اسلامی تهران

e.mail:shaahsavari@gums.ac.ir