بررسی تأثیر فرمولاسیون نوعی باند تجربی بر خواص مکانیکی باند و استحکام اتصال به مینا

Abstract

  بررسی تا ٔ ثیر فرمولاسیون نوعی باند تجربی بر خواص مکانیکی باند و استحکام اتصال به مینا

  

  

  مهندس شیما شادخو ¹ - دکتر امیر قاسمی² - دکتر جعفر جوادپور³

  1- کارشناس ارشد مهندسی پزشکی گروه آموزشی بیومواد دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

  2- دانشیار گروه آموزشی ترمیمی دانشکده و عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

  3- استاد گروه آموزشی سرامیک دانشکده و مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

 

 

  چکیده

  زمینه و هدف : عوامل باندینگ با خواص مکانیکی قابل قبول جهت یک اتصال مناسب و پایدار بین کامپوزیت‌های دندانی و ساختمان دندان همواره مورد نیاز است. هدف از این مطالعه بررسی تا ٔ ثیرات فرمولاسیون رزین بر روی خواص مکانیکی و استحکام باند ریز برشی به مینا می‌باشد.

  روش بررسی: در این مطالعه تجربی، رزین‌های تجربی شامل BisGMA و TEGDMA با نسبتهای وزنی 40:60، 50:50 و 60:40 تهیه شدند. نمونه‌هابرای استحکام خمشی، استحکام ریز کششی و استحکام باند ریز برشی به دندان تهیه و پس از 24 ساعت قرار گرفتن داخل آب در دمای 37 درجه سانتی‌گراد، تحت آزمون قرار گرفتند. از باند تجاری Heliobond محصول شرکت ( Ivoclar- Vivadent) به عنوان نمونه کنترل مثبت استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمونها با روشهای آماری One-way ANOVA و HSD Tukey تجزیه و تحلیل شدند.

  (05/0= α )

  یافته‌ها : نتایج نشان دادند که از لحاظ آماری اختلاف معنی داری بین استحکام خمشی ادهزیوها وجود دارد (05/0 p < ). ادهزیو دارای 60 ٪ وزنی BisGMA ، بیشترین استحکام خمشی (42/57 مگاپاسکال) و ادهزیو دارای 40 ٪ وزنی BisGMA ، کمترین استحکام خمشی (82/31 مگاپاسکال) را از خود نشان داد. اختلاف معنی‌داری در مقادیر استحکام کششی و استحکام باند ریز برشی به مینا دیده نشد (05/0 p > ).

  نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، اگرچه میزان منومر BisGMA ، تا ٔ ثیری بر استحکام کششی و استحکام باند ریز برشی به مینا نداشت، اما استحکام خمشی با افزایش BisGMA ، افزایش یافت.

  کلید واژه‎ها: باندینگ دندانی – رزین‌های دندانی – استحکام خمشی – استحکام کششی – استحکام باند ریزبرشی.

  وصول مقاله: 12/3/1389 /1383 اصلاح نهایی: 21/6/1389 پذیرش مقاله: 22/6/1389 /1385

  نویسنده مسئول : شیما شادخو، گروه آموزشی بیومواد دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

 e.mail:sh.shadkhoo@yahoo.com