بررسی ارتباط تماسهای پیش رس سمت غیرکارگر و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی

Abstract

بررسی ارتباط تماسهای پیش رس سمت غیرکارگر و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی

دکتر سید مجید صاحبی*– دکتر سمیه خسروی**

*- استادیار گروه آموزشی پروتزهای متحرک، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

**- دندانپزشک.

چکیده

زمینه و هدف: اختلالات مفصل گیجگاهی فکی مفهوم وسیعی است که به اختلال عملکرد فکها اشاره می‌کند. محققان عوامل بسیاری به عنوان علل ایجاد کننده اختلالات ذکر کرده‌اند. یکی از آنها مال اکلوژن می‌باشد. تماسهای پیش رس سمت بالانسینگ هم به عنوان نوعی مال‌اکلوژن شناخته می‌شود. هدف اصلی از این مطالعه رابطه تماسهای پیش‌رس سمت بالانسینگ و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی می‌باشد. اهداف فرعی مهمی هم مانند عادات پارافانکشنال و نوع اکلوژن نیز مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: تعداد شصت بیمار (55 نفر زن و پنج نفر مرد) مراجعه کننده به بخش اختلالات مفصل گیجگاهی فکی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که علائم اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (درد مفصل. بدکاری مفصل. درد و بدکاری عضلات مضغی) در آنها اثبات شد انتخاب گردیدند. شصت بیمار مراجعه کننده به بخش بیماریهای دهان و دندان هم که مشکلی نداشتند به عنوان گروه کنترل انتخاب گردیدند، همه بیماران در دامنه سنی 20-40 سال انتخاب شدند. پس از معاینه و تکمیل پرسشنامه تجزیه و تحلیل داده‌ها به روش 2χ انجام شد. یافته‌ها: مشخص شد که بین اختلالات مفصل گیجگاهی فکی و تماسهای پیش‌رس سمت بالانسینگ ارتباط معنی‌داری وجود ندارد. همچنین عادات پارافانکشنال در بیماران دارای علائم اختلالات مفصل گیجگاهی فکی نسبت به گروه کنترل شیوع بیشتری داشت. نوع اکلوژن ارتباط معنی‌داری با اختلالات مذکور نداشت و بین اورجت افزایش یافته بیش از چهار میلی‌متر و همچنین کراس بابت ارتباط معنی‌دار بدست آمد. نتیجه‌گیری: بیشترین عامل اکلوژن دخیل در ایجاد اختلالات مفصل گیجگاهی فکی، افزایش اورجت و کراس بایت‌ها می‌باشد.

کلید واژه‌ها: تماس زودرس- اختلال مفصل گیجگاهی فکی - مال اکلوژن