بررسی تأثیر زاویه تراش دیواره های محوری دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی

Abstract

بررسی تأثیر زاویه تراش دیواره های محوری دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی

دکتر فرحناز نجاتی دانش*– دکتر امید صوابی* – دکتر رضا دارابی**

*- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.

**- دستیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.

چکیده

زمینه و هدف: روکشهای کامل تاجی جهت ترمیم دندانهای تخریب شده کاربرد فراوانی دارند. یکی از عواملی که بر روی بقا وکارایی این ترمیمها تأثیر بسزایی دارد گیر آنها می‎باشد. گیر روکشهای کامل، خود تحت تأثیر عوامل متعددی مانند توازی دیواره‎های محوری دندان، نوع سمان مورد استفاده، فریم ریختگی و عوامل دیگر قرار دارد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر زاویه تقارب تراش دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی می‎باشد. روش بررسی: جهت انجام این بررسی که از نوع تجربی می‎باشد 69 مدل برنجی به تقلید از تاج دندان تراش خورده با سه زاویه تراش شش، 12 و بیست درجه با استفاده ازدستگاه تراش نیمه خودکار تهیه شد به نحوی که طول تمامی نمونه‎ها هفت میلی‎متر و قطر آنها در ناحیه قاعده شش‎میلی متر بود. بر روی هر یک از این دای‎ها یک روکش کامل تاجی ساخته و سمان شد. سپس روکشها به وسیله دستگاه اینسترون از دای‎ها جدا گردیده و نیروی گیر برای هر یک ثبت شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات بدست آمده از آزمونهای ANOVA و Duncan استفاده گردید. یافته‌ها:یافته‌ها نشان داد که میزان گیر در سه زاویه تراش به طور معنی‎داری با یکدیگر متفاوت بود (0005/0P<)، به نحوی که میزان گیر از شش درجه تقارب به بیست درجه تقریباً به یک چهارم تقلیل یافت. همچنین بین زاویه تقارب و میزان گیر همبستگی معکوس وجود داشت. نتیجه‌گیری: ایجاد تقارب مطلوب برای حداکثر گیر روکشهای کامل تاجی در دهان مشکل می‎باشد از طرفی ایجاد تقارب برای سهولت کار الزامی است. بنابر این ایجاد تقارب به هنگام تراش باید با آگاهی از تأثیر آن بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی و در نظر قرار گرفتن سایر عوامل دخیل درگیر انجام گیرد.

کلید واژه ها: روکش کامل تاجی - روکش - زاویه تقارب.