سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی در بافت همبند زیرجلدی موشهای آزمایشگاهی

Abstract

سازگاری نسجی هشت ماده ارتودنسی در بافت همبند زیرجلدی موشهای آزمایشگاهی

 دکتر سوسن صادقیان*- دکتر سیدمحمد رضوی** - دکتر علیرضا مسائلی***‌

*- استادیار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان).

**- استادیار گروه آموزشی آسیب‌شناسی دهان و دندان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.

***- دندانپزشک.

چکیده

زمینه و هدف: در درمانهای ارتودنسی مواد و ابزارهای مختلف، به مدت طولانی در محیط دهان قرار می‌گیرند که ممکن است خصوصیات آنها را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این بررسی، ارزیابی سازگاری نسجی هشت نوع ماده فلزی و غیرفلزی مورد استفاده در درمانهای ارتودنسی به روش کاشتن در بافت همبند زیرجلدی ناحیه پشتی موشهای آزمایشگاهی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخله‌ای - تجربی هشت ماده ارتودنسی شامل دو نوع کویل اسپیرینگ (استیل و نیکل تیتانیوم)، دو نوع سمان گلاس‌آینومر (بندتیت و آریادنت)، دو نوع اورینگ (آمریکن ارتو و پویان طب نور) و دو نوع اکریل (آکروپارس و بایر) مورد ارزیابی قرار گرفت. از 96 موش سفید مؤنث استفاده شد. در ناحیه پشتی هر موش پنج جایگاه انتخاب گردید. دو قطعه از یک ماده مورد آزمایش، با طول یک سانتی متر، در سمت راست و دو قطعه از ماده مورد مقایسه با همان طول در سمت چپ کاشته شده و جایگاه وسط با فاصله مساوی از چهار جایگاه فوق‌الذکر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد که در این جایگاه برشی مشابه گروههای مورد آزمایش انجام گردید و بدون کاشتن ماده خاصی محل برش بخیه گردید. در هر مقطع زمانی 15–30 و شصت روزه یک سوم از موشها از مطالعه خارج شده و از جایگاههای مورد نظر بیوپسی تهیه گردید و واکنشهای بافتی در اطراف مواد مورد نظر تعیین شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها از آزمونهای غیرپارامتری Kruskal – Wallis و Mann – Whitney استفاده شد. یافته‌ها: در مورد آکریل اکروپارس )01/0=Pv ( اورینگ‌های پویان طب و آمریکن ارتو )01/0=Pv (، همچنین سمان‌های گلاس آینومر بندتیت و آریادنت (016/0=Pv ( و کویل اسپیرینگ‌های استیل و نیکل تیتانیوم ) 001/0Pv< ( با گذشت زمان و در مقطع زمانی شصت روز عدم سازگاری نسجی مشاهده شد. شدت عدم سازگاری نسجی در سمان‌های گلاس‌آینومر خصوصاً بندتیت (014/0=Pv ( و کوی‌های استیل )001/0Pv< ( قابل ملاحظه بود. نتیجه‌گیری: این بررسی نشان داد که اکثر مواد مورد استفاده با گذشت زمان واکنشهای التهابی بیشتری را در محیط اطراف خود القا کردند که در مورد سمان‌های بندتیت و کویل اسپیرینگ استیل از همه چشم گیرتر بود.

کلید واژه‌ها: سازگاری نسجی – مواد ارتودنسی – نسج همبندی – موش آزمایشگاهی

وصول مقاله: 27/1/1386 اصلاح نهایی: 30/4/1386 پذیرش مقاله: 12/8/1386

نویسنده مسئول: گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)

e.mail:drsadeghian@yahoo.com