مقایسه پاسخ بالینی آزیترومایسین با داکسی‌سایکلین در درمان غیرجراحی بیماران سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن

Abstract

مقایسه پاسخ بالینی آزیترومایسین با داکسی‌سایکلین در درمان غیرجراحی بیماران سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن

دکتر محمدتقی چیت‌سازی*- دکتر اردشیر لفظی**‌ - دکتر امیر اسکندری*** - دکتر علی مرتضوی****

*- دانشیار گروه آموزشی پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز.

**- استاد گروه آموزشی پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز.

***- استادیار گروه آموزشی پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز.

**** - دندانپزشک.

چکیده

زمینه و هدف: تضعیف قدرت سیستم دفاعی در افراد سیگاری، پاسخ مطلوب این افراد را به درمانهای غیرجراحی و جراحی پریودنتال در مقایسه با افراد غیرسیگاری و یا افرادی که آن را ترک کرده‌اند کاهش می‌دهد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه بهبودی بافتهای پریودنتال متعاقب مرحله یک درمان به تنهایی و به همراه تجویز آزیترومایسین و یا داکسی‌سایکلین، در بیماران سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن می‌باشد. روش بررسی: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تعداد 45 بیمار مرد سیگاری مبتلا به پریودنتیت مزمن بعد از معاینه اولیه که شامل اندازه‌گیری شاخصهای Bleeding On Probing(BOP)، Probing Depth (PD) و Clinical Attachment Loss (CAL) می‌شد، با استفاده از روش تصادفی (قرعه کشی) در یکی از گروههای سه‌گانه 15تایی که شامل گروه کنترل با مرحله یک درمان به تنهائی، گروه دوم با مرحله یک درمان به همراه کپسول داکسی‌سایکلین و گروه سوم با مرحله یک درمان به همراه آزیترومایسین قرار گرفتند. داده‌های به دست آمده از مطالعه به وسیله روشهای آماری توصیفی (میانگین ± انحراف معیار)، آزمون Wilcoxon و آزمون تحلیل واریانس (GLM) و به وسیله نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 13 مورد بررسی و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: پس از شش ماه شاخصهای [BOP, PD, CAL] دوباره اندازه‌گیری و ثبت شدند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که در تمامی گروهها اختلاف معنی‌داری در بین پارامترهای اندازه‌گیری شده [BOP, PD, CAL]قبل و بعد از درمان وجود دارد (05/0P<). اما در مورد تفاوت پارامترهای بالینی بین گروهها چنین نتایجی حاصل گردید: PD بین گروههای مصرف کننده داکسی‌سایکلین و آزیترومایسین تفاوت آماری معنی‌داری وجود نداشت اما هر دو گروه مورد تفاوت آماری معنی‌داری در کاهش PD نسبت به گروه کنترل نشان دادند(05/0P<). در مورد CAL گروه مصرف کننده آزیترومایسین مطلوبترین نتایج را نسبت به گروههای مصرف کننده داکسی‌سایکلین و کنترل نشان داد و تفاوت آماری معنی‌داری در مقایسه با هر دو گروه اخیر وجود داشت(05/0P<). گروه مصرف کننده داکسی‌سایکلین هم در مقایسه با گروه کنترل کاهش آماری معنی‌داری در CAL نشان داد (05/0P<). در مورد BOP تفاوت آماری معنی‌داری بین نتایج سه گروه مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: استفاده از آزیترومایسین یا داکسی‌سیکلین به همراه درمان مرحله یک کاهش معنی‌داری را در شاخصهای ((BOP, PD, CAL در مقایسه با مرحله یک درمان به تنهائی باعث می‌شود.

کلید واژه‌ها: آزیترومایسین – داکسی‌سایکلین - پریودنتیت مزمن - افراد سیگاری

وصول مقاله: 10/3/1386 اصلاح نهایی: 18/9/1386 پذیرش مقاله: 8/11/1386

نویسنده مسئول: گروه آموزشی پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

e.mail:amirr22@yahoo.com