بررسی تأثیر گسترش پرسلن تا لبه روکشهای متال – سرامیک با فلز پایه بر انطباق مارژین

Abstract

بررسی تأثیر گسترش پرسلن تا لبه روکشهای متال – سرامیک با فلز پایه بر انطباق مارژین

 دکتر شهین رکنی* - دکتر مهدیه سیفی** - دکتر علیرضا ایزدی***

 *- استاد و سرپرست تخصصی گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

**- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

 ***- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان.

چکیده

زمینه و هدف: پوشاندن طوقه فلزی توسط پرسلن و به روشی که مانع از اورکانتور شدن کراون و صدمه زدن به لثه شود جهت تامین زیبایی یک ضرورت است. هدف از این مطالعه تعیین میزان تطابق‌لبه ای روکشهای متال سرامیک تهیه شده با فلز پایه با دندان پس از گسترش چینی تا لبه آنها و مقایسه انطباق مارژین این روکشها با روکشهای متال سرامیک که 5/0 میلی‌متر طوقه فلزی دارند، می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی سی عدد مدل برنجی تهیه شد. برای هر مدل دو عدد روکش فلزی تهیه گردید که یکی به عنوان مورد و دیگری به عنوان شاهد استفاده شد. پس از آماده کردن روکش عمل پرسلن‏گذاری روی آنها صورت گرفت به نحوی که در روکشهای گروه مورد، پرسلن تا لبه و در گروه شاهد تا 5/0 میلی‌متری آن گسترش داده شد. پس از انجام مراحل مختلف پخت پرسلن و گلیز، میزان فاصله مارژین هر کراون با مدل برنجی مربوط به خود در نقاط مشخص شده اندازه‏گیری و ثبت گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده در کامپیوتر با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11و توسط آزمون t در هر گروه انجام گرفت. یافته‏ها: نتایج نشان داد که گسترش چینی در افزایش فاصله لبه روکش با مدل برنجی و در دو گروه مورد و شاهد با یکدیگر اختلاف معنی‌داری ندارند. ضمن آنکه اختلاف معنی‌داری بین عدم انطباق ماکزیمم با میانگین عدم انطباق چهارنقطه وجود دارد.(001/0P=) نتیجه‌گیری: در صورتی که فریم فلزی با فرم صحیح آماده شود می‌توان چینی را تا لبه روکش گسترش داد بدون اینکه اختلاف قابل توجهی در میزان عدم تطابق مارژین ایجاد شود.

کلید واژه‌ها: متال - سرامیک - ختم تراش – تطابق مارژین